Film on Łukasz Prokulski, Dane i Analizy

Agenty piszą CV, Atlassian zmienia Jirę, a Polars i DuckDB łączą siły

Mon, 20 Jul 2026 15:00:00 +0000

Cześć! Za nami finał piłkarskich mistrzostw świata, gdzie Argentyna mierzyła się z Hiszpanią. Niezależnie od wyniku i wczorajszych emocji, poniedziałkowy poranek w IT przynosi powrót do naszej technologicznej rzeczywistości. Oby Twój tydzień zaczął się bez pożarów na produkcji!

W tym tygodniu styk AI oraz codziennych procesów deweloperskich.

Coraz więcej narzędzi, na czele z odświeżoną Jirą od Atlassiana, stawia na głęboką integrację z agentami AI, Pojawiają się innowacyjne frameworki, które potrafią napisać CV, analizować ogłoszenia o pracę i przejść przez rekrutacyjne sito, Obok rosnącej roli modeli LLM, dużo mówi się o sztuce sprawnego kierowania zapytaniami do odpowiednich silników językowych.

Więcej niż podstawy: dbt w startupach, HTAP i inteligentne oszczędzanie tokenów

Mon, 15 Jun 2026 15:00:00 +0000

Połowa czerwca to tradycyjnie czas stabilizacji przed wakacyjnym sezonem ogórkowym, ale patrząc na tempo publikacji technicznych – nikt nie planuje zwalniać obrotów.
Zanim jednak uciekniesz na zasłużony urlop, trzymaj solidną dawkę inżynierskiej wiedzy, która idealnie sprawdzi się do czytania przy poniedziałkowej porannej kawie (w końcu nic tak nie relaksuje jak lektura o optymalizacji partycji w Cassandrze przez inżynierów z Netfliksa!).

W tym wydaniu newslettera skupiam się na dynamicznie rozwijających się systemach agentowych oraz wyzwaniach architektury danych w czasie rzeczywistym.

Czy AI Slop zaleje sieć? Plus Spark, Kafka i SQL

Mon, 25 May 2026 15:00:00 +0000

W tym wydaniu obserwujemy wyraźny trend profesjonalizacji narzędzi AI oraz ich głębokiej integracji z codziennym workflow inżynierskim.

Analizujemy, jak agenty Playwright i protokół MCP automatyzują cykl życia błędu, od wykrycia po zgłoszenie w Jirze, pokazujemy, jak Claude Code i lokalne modele Qwen2.5 zmieniają zasady gry w analizie danych i budowaniu dashboardów, i sprawdzamy, ile “śmieciowego” AI (slop) faktycznie krąży w sieci i jak to wpływa na jakość informacji.

W obszarze inżynierii danych skupiamy się na wydajności, optymalizacji kosztów i mądrym wyborze silników bazodanowych.

Semantic layer, czarne skrzynki i 30 lat Postgresa kontra cały Twój stack

Mon, 20 Apr 2026 15:00:00 +0000

Tym razem data engineering trzyma środek ciężkości całego wydania — i robi to z rozmachem.

DuckLake osiąga wersję 1.0 jako pełnoprawna platforma lakehouse oparta na Apache Iceberg, dbt publikuje świeży benchmark semantic layer kontra text-to-SQL, a Meta dzieli się case study o tym, jak użyła NLP do mapowania wiedzy w pipeline’ach danych.

Do kompletu:

architektura medallion z warstwą semantyczną, 20 reguł walidacji, które powinny być standardem w każdym pipeline, i konkretny materiał Airbnb o wysokowydajnym pipeline metryk na OpenTelemetry.

Agenty, jajka i 10 TB dziennie

Mon, 30 Mar 2026 15:00:00 +0000

W dzisiejszym wydaniu znajdziesz ponad dwadzieścia pozycji z obszarów, które w tym tygodniu dominowały w branżowym obiegu: agenty AI w środowiskach produkcyjnych, ewolucja narzędzi data engineeringu (dbt + Flink, Databricks Agent Bricks), alternatywy dla UUID w bazach danych, budowanie baz bezpośrednio na S3 oraz kilka solidnych tekstów o Pythonie i MLOps.

Jutro Prima Aprilis – jeśli Twój model językowy powie Ci coś nieprawdopodobnego, najpierw sprawdź datę, potem halucynacje. A w niedzielę Wielkanoc, więc czas na życzenia: niech Twoje pipeline’y nie pękają częściej niż pisanki, a dane wejściowe zawsze przychodzą świeże – jak jajka z wolnego wybiegu. 🐣

Lokalne AI, optymalizacja Kafki i analiza 50 tysięcy profili randkowych

Mon, 16 Feb 2026 15:00:00 +0000

W dzisiejszym wydaniu łączymy praktyczne podejście do AI z fundamentami inżynierii danych. Zaczynamy od narzędzi agentowych – customizacji Claude Code dla Pythona (gdzie język jest przykładem - to samo można zrobić chociażby dla Javy) i OpenClaw jako lokalnego asystenta AI z pełną kontrolą nad danymi.

W sekcji ML znajdziecie automatyzację audytu katalogów z użyciem XGBoost, wprowadzenie do PyCaret (taka biblioteka auto-ml dla Pythona) oraz semantyczne wyszukiwanie obrazów łączące Gemini z Elasticsearch.

Kiedy AI zaczyna tworzyć własną kulturę... i jak ją wdrażać w produkcji

Mon, 02 Feb 2026 15:00:00 +0000

Hit minionego tygodnia - Moltbook. Jest to eksperymentalna sieć społecznościowa w stylu Reddita, zbudowana dla agentów AI, gdzie ludzie mogą tylko podglądać, a nie brać udziału.

Tekst Best Of Moltbook traktuje Moltbook jako dziwny, ale fascynujący eksperyment: obserwatorium tego, jak zachowują się LLM‑owe agenty, gdy zostawi się je samym sobie z własną przestrzenią społecznościową. Autor waha się między interpretacją to tylko sprytna konfabulacja i echo ludzkich promptów a podejrzeniem, że dzieje się tu coś ciekawszego - rodzaj zalążkowej kultury agentów, z własnymi memami, lękami, duchowością i polityką.

Raport State of AI + Encyklopedia Seaborn

Mon, 13 Oct 2025 15:00:00 +0000

Dzisiaj wstęp w punktach i tylko dwa zagadnienia (omówione szerzej w pełnych tekstach, które znajdziesz niżej). Oczywiście to nie wszystko co ciekawe w tym numerze!

Kluczowe wnioski z raportu State of AI Report 2025:
OpenAI wciąż na czele, ale chińskie DeepSeek, Qwen i Kimi doganiają w rozumowaniu i kodowaniu
44% firm w USA płaci za AI (vs 5% w 2023), średnia wartość kontraktu $530k
startupy AI-first rosną 1,5× szybciej
95% profesjonalistów używa AI w pracy lub domu, 76% płaci z własnej kieszeni, widoczne trwałe wzrosty produktywności
Debata o ryzyku ustępuje konkretnym pytaniom o niezawodność, cyberbezpieczeństwo i governance systemów autonomicznych

Więcej w pełnym raporcie, szukaj w #Ciekawostki. O skutecznym zarządzaniu celami w zespołach inżynieryjnych - spostrzeżenia na podstawie ponad dekady doświadczeń w Google, Facebooku i Netflixie: sukces skalowania zespołów inżynieryjnych zależy przede wszystkim od strukturalnego wyznaczania celów. A najważniejsze lekcje dotyczące celów zależą od organizacji, przykładowo:

Analiza polskiego crowdfundingu na bazie Patronite.pl

Sun, 30 Aug 2020 15:45:49 +0000

Zebrałem informacje o ponad 1700 profilach na Patronite.pl - wiem ile zarabiają, ilu mają patronów i za co patroni płacą. Dzielę się tymi informacjami z Wami w - być może - największej analizie polskiego crowdfoundingu!

Patronite zgodnie z informacją na Wikipedii to założony w 2015 roku serwis wspomagający pozyskiwanie finansowania przez osoby twórcze. Podstawową formą działalności portalu jest pomoc w zdobywaniu comiesięcznego wsparcia od osób indywidualnych i instytucji.

Dla czystości tekstu pełny kod źródłowy znajdziecie w repozytorium

Ile trzeba zjeść czekolady żeby dostać Nobla?

Sun, 26 Jul 2020 15:10:00 +0000

Znacie to pytanie? Wiecie skąd pochodzi? To poznajcie jeszcze moje zdanie!

Janinę Bąk poznałem oglądając na YouTube jej wystąpienia w ramach konferencji - dwa albo trzy. Jedno na pewno o czekoladzie i Noblistach, to pewne. Poszukajcie, fajne jest. Te inne które oglądałem też są fajne. Janina umie w prezentacje i w statystykę, to jest bezsprzeczne. Jest zabawnie, jest na poziomie przystępnym dla laika (a statystyka to nie jest kaszka manna albo zupa pomidorowa!).

Montaż filmowy w Pythonie?

Tue, 28 Jan 2020 13:56:30 +0000

Czy da się automatycznie rozdzielić film na poszczególne ujęcia?

Oczywiście da się. Ale jak do tego podejść?

Dzisiejszy wpis to swego rodzaju zapis sposobu rozwiązania problemu. Wielkiej sztuki programistycznej tutaj nie ma, ale (mam nadzieję) ciekawa jest droga przez całą analizę do uzyskania konkretnego efektu.

Obraz cyfrowy składa się z punktów (określonej ich liczbie - wysokość x szerokość) o różnej barwie. Barwę najczęściej opisują trzy składowe: czerwona, zielona i niebieska (RGB). Wideo to nic innego jak ciąg (kolejne klatki) takich statycznych obrazów.

(Inteligentne) Raporty na żądanie

Wed, 07 Aug 2019 20:17:22 +0000

Dzisiaj przygotujemy narzędzia do automatycznego generowania raportów, które będzie (quasi) inteligentnie odpowiadać na pytania zadane przez email.

Czyli jak pozbyć się upierdliwej pracy (i zająć się czymś innym)

Uwaga: wraz z aktualizacją pakietu gmailr do wersji 1.0 prezentowany poniżej kod związany z logowaniem do konta może nie działać. Przeczytaj proszę informacje o tym jak to zmienić Kod na GitHubie powinien być ok.

Problem z jakim można się często spotkać w korporacjach to wysyłanie tych samych raportów mailem. Wyobraźmy sobie taki scenariusz:

Kategoryzacja użytkowników strony www

Tue, 02 Oct 2018 09:50:33 +0000

Jak podzielić użytkowników strony internetowej na grupy? Korzystając tylko ze statystyk ruchu. W poprzedniej części dowiedzieliśmy się jak skorzystać z danych z Google Analytics w R. Pod koniec wpisu podałem linki do postów, które opisują jak dodać unikalne ID użytkownika wchodzącego na stronę. Dzisiaj zajmiemy się próbą przypisania każdego z użytkowników do jakiejś grupy. Kategoryzacja klientów to jedno z podstawowych działań w biznesie. Dlaczego? Możemy zechcieć coś innego pokazać na naszej stronie różnym grupom klientów. Albo - jeśli mamy na przykład maile (z zapisów na newsletter) wysłać inne treści. Znajomość klientów i ich zachowań to podstawa. Spróbujemy na podstawie posiadanych danych określić grupy klientów. Tymi danymi mogą być odwiedziny na stronie WWW albo wyświetlenie reklamy w aplikacji w telefonie, zakupy w rzeczywistym sklepie, udział w jakimś wydarzeniu (na przykład pójście do kina). Zwróćcie uwagę, że w każdym z wymienionych przypadków wiemy zazwyczaj nieco więcej:

Diagnoza, Wataha czy Belfer?

Fri, 29 Dec 2017 10:32:30 +0000

Który jesienny serialowy hit był najczęściej komentowany w 2017 roku? Jakie to były komentarze? Dzisiaj, w ostatnim poście w tym roku, zajmiemy się polskimi serialami z jesiennej ramówki. Na warsztat weźmiemy trzy tytuły: Diagnozę od TVN, Belfra od Canal+ oraz Watahę od HBO. Zobaczymy jak wyglądała obsługa seriali na Facebooku i jakie towarzyszyły im komentarze. Uwaga: post (lub informacje na wykresach) mogą zdradzać fabułę seriali! Kod jest na tyle uniwersalny, że wystarczy podać inne nazwy fanpage’y w części wczytującej dane aby uzyskać podobną analizę dla innych facebookowych stron - na przykład dla partii politycznych.

Jaki film obejrzeć?

Fri, 27 Oct 2017 10:54:39 +0000

Kiedyś już pisałem o filmach i danych jakie dawno temu zgromadziłem z Filmwebu. Dzisiaj zajmiemy się polecaniem filmów do obejrzenia. Czyli - systemy rekomendacji.

Dlaczego rekomendacje są ważne

W najprostszym ujęciu chodzi o sprzedaż. Albo dosłowną sprzedaż towarów, albo odsłony (czy też odtworzenia) w serwisach internetowych (i tym samym odsłony reklam). Im więcej ludziom polecisz, tym bardziej będą klikać, z tym większym prawdopodobieństwem kupią coś, czego nie mieli zamiaru kupować. O nic innego nie chodzi. Znalazłem gdzieś informację, że tego typu systemy odpowiadają za

Kulki w Monte Carlo

Wed, 04 Oct 2017 08:01:23 +0000

Symulacje to coś, do czego komputery nadają się najlepiej. Zamiast liczyć na kartce wykorzystujemy maszynę i dostajemy wynik. Dzisiaj policzymy liczbę Pi i przeanalizujemy pewien teleturniej telewizyjny.

Liczba Pi i metoda Monte Carlo

Policzymy wartość liczby Pi… upuszczając ołówek na kartkę. Możecie zrobić to samodzielnie, albo wykorzystując metodę Monte Carlo. Metoda Monte Carlo to numeryczny sposób rozwiązywania problemów. Wykonujemy bardzo dużo obliczeń (opartych o losowe symulacje) i na podstawie ich wyniku coś określamy. Metoda została opracowana przez Stanisława Ulama, który należał do tak zwanej lwowskiej szkoły matematycznej i był między innymi współtwórcą amerykańskiej bomby termojądrowej (co akurat powinno wzbudzić szacun a nie jakiś postrach). Ulam był też jednym z pierwszych naukowców, którzy wykorzystywali w swych pracach komputer. Możecie (zachęcam!) obejrzeć film o lwowskiej szkole matamatycznej pochodzący z kanału Historia Bez Cenzury - mam nadzieję, że wzbudzi Wasz podziw (i odkrycie ludzkich cech u matematyków) dla polskich przedwojennych matematyków. Każdy kto miał na studiach matematykę (wszystkie uczelnie techniczne) zapewne słyszał o przestrzeni Banacha. Tak, ma to związek z lwowską szkołą, a Banach zresztą pochowany jest na Cmentarzu Łyczakowskim, podobnie jak wielu innych znanych Polaków (ze znanych ze szkoły nazwisk: Maria Konopnicka i Gabriela Zapolska). Wróćmy jednak do naszego eksperymentu. Polega on na losowym upuszczeniu (na przykład) ołówka, tak aby zaznaczył punkt na kartce. Wcześniej na tej kartce rysujemy koło i opisany na nim kwadrat. Ołówkiem rzucamy z góry tak, aby trafić w kwadrat. Liczymy liczbę rzutów i liczbę trafień w koło. Zamiast robić to ręcznie wykorzystamy komputer (i oczywiście R). Zamiast rzucania wylosujemy punkt:

Ekstraklasa - ranking Elo i symulacje

Thu, 13 Jul 2017 09:56:15 +0000

Kontynuujemy cykl związany z Ekstraklasą. Przyszła pora na zbudowanie bardzo prostego modelu symulującego rozgrywki. Zgodnie z zapowiedzią:

w pierwszej przeprowadziliśmy prostą analizę historycznych rozgrywek
w niniejszej - drugiej - części spróbujemy znaleźć model, który pozwoli na symulację rozgrywek oraz sprawdzimy jego skuteczność. Będzie dużo teorii.
w ostatniej części przygotowanym modelem wytypujemy wyniki na sezon 2017/18

Do dzieła! Model oprzemy na popularnym rankingu Elo. Tego typu model wykorzystywany jest często przy symulacji rozgrywek podczas futbolowych Mistrzostw Europy lub Świata, a także w ligach innych dziedzin sportowych - chociażby NBA, NFL czy MBL. Polecam przewidywania w serwisie FiveThirtyEight, w szczególności Elo w NBA oraz Elo w NFL. Ranking ELO został wymyślony na potrzeby rozgrywek szachowych - miał umożliwić ocenę własnych postępów w porównaniu z innymi szachistami. Nazwa wbrew pozorom nie pochodzi od Elo, ziom! a od nazwiska Arpada Elo - fizyka węgierskiego pochodzenia, który opracował system oceny umiejętności szachistów na prośbę Federacji Szachowej Stanów Zjednoczonych. Ranking opracowany został w 1960 roku, a jego główną ideą jest nie tyle porównanie graczy po rozgrywce (bo to nie jest trudne), co przed nią razem z przewidywaniem zwycięzcy. Porównanie przed turniejem rankingu zawodnika i jego przeciwników powinno określić oczekiwany rezultat tego zawodnika. Jeśli w turnieju uzyskał wynik lepszy od oczekiwanego to jego ranking powinien wzrosnąć, jeśli gorszy – zmaleć. Elo zaproponował potraktowanie oczekiwanego wyniku jako zmiennej losowej o rozkładzie normalnym. Istnieje kilka modyfikacji rankingu, smaczku dodaje ciekawostka wspomniana w angielskojęzycznej Wikipedii (polecam zajrzeć - ładnie tam wszystko wyjaśnione). Otóż jest jedna scena w filmie The Social Network (taki film o powstaniu Facebooka), gdzie między wierszami przemycona jest informacja, że w Facemash (prototyp Facebooka) do oceny dziewczyn użyty został właśnie Elo. Ale ranking Elo, a nie Arpad Elo.

Przewidywanie oceny filmu - wybór modelu

Fri, 09 Jun 2017 15:29:42 +0000

Jak będzie oceniony film, który dopiero powstaje? Czyli o wybieraniu i poprawianiu modeli predykcyjnych. W poprzednim wpisie pokazałem dane zgromadzone z Filmwebu w różnych przekrojach, a na koniec zaproponowałem model, który na podstawie informacji o ocenach filmów twórców (reżyseria, scenariusz, autorzy muzyki oraz zdjęć) i aktorów próbuje przewidzieć ocenę nowego filmu (wyprodukowanego w tym samym składzie). Nurtował mnie ten pomysł, postanowiłem go więc nieco lepiej przeanalizować. A przy okazji - nauczyć się budować modele predykcyjne (chociaż o nich trochę już wiem - był wpis o klasyfikacji). Jeśli nie znasz poprzedniego wpisu - zachęcam do lektury! klik, klik Na początek przygotujemy środowisko, wczytamy zgromadzone dane i ustalimy jaka jest minimalna liczba głosów na film, żeby w ogóle się nim zajmować.

Oceny filmów i ich przewidywanie

Thu, 08 Jun 2017 13:59:55 +0000

Od czego zależą oceny filmów? Jak będzie oceniony film, który dopiero powstaje? Dawno temu, czyli gdzieś około roku, może nawet półtora temu, zebrałem z Filmwebu prawie całą ówczesną bazę danych o filmach. Wykorzystałem biblioteki napisane w PHP korzystające z (nie)oficjalnego API Filmwebu budując skrypt, który dla kolejnych ID “produktów” (produktów, bo Filmweb ma nie tylko filmy, ale również seriale i gry) i pobierał odpowiednie informacje (do ID bodaj 770 tys.): rok produkcji filmu, jego polski i oryginalny tytuł, czas trwania, gatunki, twórców i obsadę oraz liczbę ocen i średnią ocenę (na moment pobrania danych). Powstało kilka plików CSV (pliki relacyjne) z dużą ilością danych. Dzisiaj z tego skorzystamy i pooglądamy jak zmieniał się przemysł filmowy. Pliki zgromadzone zostały w formie CSV, po wyczyszczeniu danych wpakowałem wszystko w jeden plik z danymi. Wczytajmy sobie te dane:

Pulp Fiction - analiza filmu

Fri, 03 Mar 2017 16:59:47 +0000

Jak dobrze znacie Pulp Fiction? Ja widziałem ten film chyba ze 20 razy. Ciekawe jak widzi go maszyna… Jeśli nie oglądaliście jakimś cudem filmu uprzedzam - poniżej są spoilery. Nawet maszyna je wychwyciła ;) Zajmiemy się analizą scenariusza. Podobnie jak było z twittami przy Oscarach - nie będziemy go czytać (no, prawie - do uporządkowania danych przyda się znajomość filmu - jak widać poniżej wskazuję konkretne linijki), pozwolimy na mechaniczną analizę. Na początek potrzebny będzie tekst scenariusza. Jest kilka serwisów, na których można znaleźć takie rzeczy, wczytajmy więc gotowy tekst. Potrzebujemy tekstu angielskiego - w drugiej części wpisu pokusimy się o analizę emocjonalną tekstu, a tutaj o polskie słowniki trudno. Trudno byłoby też pewnie znaleźć przetłumaczony scenariusz.

Oscar 2017 "Best Picture" - kto wygra?

Fri, 24 Feb 2017 19:00:35 +0000

Czy da się wytypować zdobywcę Oscara za pomocą matematyki? Spróbujmy odpowiedzieć na tak postawione pytanie. I sprawdźmy, czy model oparty na dostępnych danych wskaże faworyta “La la land” jako zwycięzcę w kategorii “Najlepszy film”. Na początek rozważmy czego możemy się dowiedzieć z ogólnodostępnych źródeł? Weźmy na przykład bazę filmów z serwisu IMDb.com. Mamy tam takie informacje:

średnia głosów społeczności
ilość oddanych głosów
mamy ocenę krytyków (wskaźnik MetaScore)
informacje o obsadzie, reżyserze, gatunku
informacje o czasie trwania
koszt (budżet) filmu
mamy przychód z kin - w weekend otwarcia oraz całkowity
wreszcie - wiemy czy film zdobył Oscara wcześniej czy nie (w odpowiednim roku)

Spróbujmy zatem na początek pobrać potrzebne informacje wprost z IMDb.com. Te biblioteki nam się przydadzą:

Kurs scenariopisarstwa

Mon, 21 Jun 2010 14:31:16 +0000

Byłem, skończyłem, napisałem i teraz poprawiam “trzydziestkę” - czyli o tym jak uczyłem się pisać scenariusze w Bahama Films. Gdzieś pod koniec lutego trafiłem na kurs pisania scenariuszy filmowych dla początkujących. Kurs prowadzony był przez Wiktor Piątkowski i Krzysztofa Maćkowskiego pod szyldem Bahama Films. Obaj brali udział w Laboratorium Scenariuszowym przy Studiu Munka w 2008 roku, napisali serial (który chcą nakręcić), Krzysztof “dodatkowo” wydał książkę “Raport Badeni”, Cały kurs to kilka grup, w tej do której chodziłem było nas siedmioro. I siedem było też spotkań – co dwa tygodnie, po cztery godziny.

Filmowe podsumowanie roku 2008

Thu, 25 Dec 2008 15:10:26 +0000

Koniec roku to czas podsumowań (i postanowień na nowy rok). W tym roku postanowiłem przygotować takie podsumowania w dziedzinach, które mnie interesują najbardziej i które jednocześnie są mniej lub bardziej dla mnie ważne. Proszę Państwa - podsumowanie roku 2008 w filmie. W 2008 roku najważniejsze filmy to pop-kulturowe produkcje: czwarta część Indiany Jonesa, kolejny Batman i kolejny James Bond (którego nie widziałem). O kolejnym Indiana Jonesie napiszę tylko tyle, że zabawa w dawnym stylu skopana została przez słaby scenariusz. A końcówka to już masakra… niestety. Mroczny Rycerz czyli kolejna część Batmana - dla mnie ten film to kilka mocnych punktów w ekipie, z powodu których musi być dobry: Reżyseria - Christopher Nolan czyli twórca świetnego i (jak na rok 2000) innowacyjnego “Memento” W głównej roli znakomity Chistian Bale którego uwielbiam od czasów American Psycho i późniejszymi Equilibrium czy Mechanikiem na czele. A w 2009 roku ma być kolejny Terminator, z którym Chistian Bale zagra Johna Connora. A do kompletu w roli Alfreda Michael Caine, którego lubię coraz bardziej - im starszy tym lepszy (gorąco polecam film Pojedynek (Sleuth) gdzie zagrał właściwie tylko z równie dobrym Jude Law). Nie rozumiem z kolei całego zachwytu nad Heathem Ledgerem - jako Joker świetny, to prawda, ale ten aktor nie kojarzy mi się z niczym poza tym, że zmarł z przedawkowania narkotyków czy środków nasennych. Z “Tajemnicy Brokeback Mountain” go wcale nie pamiętam (w ogóle średnio pamiętam ten film - nie przypadł mi do gustu, nie ujął mnie za serce itd.). Zresztą znalazł się na pierwszym miejscu “Rankingu najbardziej przecenianych gwiazd kina” przygotowanym przez portal Film Threat. Dla mnie odkryciem roku (częściowo na nowo - kilku filmów nie widziałem wcześniej) są bracia Coen. Rok zaczął się od To nie jest kraj dla starych ludzi (No Country for Old Men) - film znakomity, powolny, mroczny, bez muzyki… idealny. A Javier Bardem powoli robi się dla mnie takim Bale’em albo Cainem ;) Pamiętacie policjanta na wózku z Drżącego ciała Almodovara? A nieco ponad pół roku później bracia Coen serwują nam film Tajne przez poufne (Burn After Reading) który jest powrotem do klimatów znanych z np. Fargo (to chyba wciąż najlepszy ich film w moim rankingu). Mamy więc jakąś historię kryminalną i całą serię idiotów przewijających się przez ekran, z których najbardziej chyba bawi Brad Pitt. Do niego z gwiazd jest Clooney i Malkovich. Trochę to podobne (układem i filozofią) do Fargo, z którym łączy (poza Coenami oczywiście) chociażby Frances McDormand (Oscara dla najlepszej aktorki za rolę w Fargo, a prywatnie - żona Joela Coena). Poza tym godne uwagi filmy:

Szukasz czegoś?

Tue, 30 Sep 2008 21:12:34 +0000

Mała ściągawka dla trafiających tutaj z Google. A z tego co obserwuję szukacie: Kilku słów o sobie – nie wiem czy “o sobie” znaczy “o tym, który szuka” czy też chcecie dowiedzieć się czegoś o mnie? Jeśli o mnie – zapraszam do strony Autor. Podobno jestem idiotą – hmm… zapewne się nie znamy (nie znam zbyt wielu idiotów ;) więc nie jestem w stanie sprawdzić i ewentualnie potwierdzić prawdziwości tego faktu… Ale może chodzi Ci o ostatnią kampanię reklamową sklepu Agito.pl? Jeśli tak – reklamy znajdziesz chociażby u ^Fanatyka. Jeśli już jesteśmy przy reklamie – kiedyś zamieściłem tutaj filmy z internetowej i w zamierzeniu wirusowej kampanii mBanku z Grzegorzem Halamą. Filmy są tutaj i tutaj Jakie możemy zobaczyć zabytki w Moskwie? W Moskwie możemy zobaczyć wiele interesujących zabytków. Coś o nich oraz o Instytucie Puszkina pisała w zeszłym roku Ania. Zaś pomniki i zdjęcia Warszawy mego autorstwa są w galeriach na Picasie – linki znajdziesz na tej stronie Interesuje Cię więcej zdjęć? Na przykład z weekendu na Mazurach? Proszę bardzo! I na koniec coś filmowego - Marcel Łoziński nakręcił całkiem niezły film o kulisach przygotowania medialnego polityków – pisałem o tym filmie w grudniu 2006 roku. W styczniu 2008 roku pisałem zaś o filmie “Rezerwat” z Sonią Bohosiewicz. Resztę Grupy Rafała Kmity znajdziecie na ich stronie, a zespół rewelersów stworzony przez Arka Lipnickiego – na stronie Voice Bandu. Jeśli jeszcze w czymś mogę być pomocny - zapraszam do kontaktu.

Praski "Rezerwat"

Tue, 29 Jan 2008 15:48:26 +0000

Dawno nie było nic w kategorii “film”. Bo i nie było o czym pisać, tak naprawdę. Ostatnio jako godny polecenia uważam nowy film Łukasza Palkowskiego “Rezerwat”. Film przyjemny w odbiorze, miło się go ogląda, ładne zdjęcia i muzyka. Opowiada o życiu na warszawskiej Pradze. Trochę sztampowo pokazanej (co jest nieco śmieszne w zestawieniu z fabułą – główny bohater ma za zadanie zrobić nieszablonowe zdjęcia Pragi) – odrapane kamienice, pijaczkowie szukający frajera, który da na kolejną flaszkę, nocne awantury pod sklepem i tego typu “klimaty” jakie można sobie wyobrazić. Jednak jest w tym filmie ciepło, jakiego dawno w polskim kinie nie wdziałem (ostatnio chyba w “Zmruż oczy”; wychwalane “Sztuczki” były po prostu nudne) i za to wielki plus. Minusy? Kilka się znajdzie – widać, że to debiut, historia jest trochę szablonowa (historia właściciela kamienicy, Grzesio-łobuz zmieniający się po wypadku), czasami rytm zwalnia na chwilę. W każdym razie – jak na film o fotografii znaleźć można cudne zdjęcia (odbitki w zakładzie fotograficznym, czy zdjęcia Grzesia). Oglądanie nie jest na pewno stratą czasu, a świetne kreacje aktorskie (Sonia Bohosiewicz nagrodzona w Gdyni oraz nagrodą im. Cybulskiego) tylko utwierdzają w przekonaniu, że to dobry wybór. Do tego piosenka o kwiatach w wykonaniu Marka Romana.

Amerykańscy studenci

Thu, 18 Oct 2007 11:04:33 +0000

Kuba Filipkowski (yashke.com) wynalazł film, który w przyjemny sposób obrazuje wyniki badań na temat amerykańskich studentów.

Badanie przeprowadzone zostało na grupie 200 studentów. Kilka ciekawych liczb (oczywiście dane średnie):

w ciągu roku amerykański student czyta 8 książek
2300 stron internetowych
i 1281 profili w Facebook (a ja nigdy tej strony nie zgłębiłem, na MySpace byłem kilka razy - w obu nie mam profilu i nie zamierzam mieć)
napisze 42 strony prac semestralnych
i 500 stron e-maili

Więcej we wpisie “A Vision of Students Today” (po angielsku).

Krótki film o poszukiwaniu...

Mon, 30 Apr 2007 16:37:42 +0000

Może to TY? A może wiesz kto to? W każdym razie - prześlij dalej, niech się odnajdą!

Ryszard Kapuściński nie żyje

Tue, 23 Jan 2007 23:31:07 +0000

Tytuł wystarczy za wszystko – ten kto czytał Kapuścińskiego wie kim był, jakie miał poglądy. Ja przyznam szczerze nie czytałem. Pewnie przeczytam (przepraszam za szczerość, ale wydawnictwa pewnie będą musiały zrobić dodruk książek…) – chociażby z ciekawości – zawsze chciałem, nigdy nie mogłem się zabrać. Ale z masą książek tak mam, więc w zasadzie nic dziwnego. Ten wpis ma być jednak o czymś innym. O klasie Grzegorza Miecugowa i klasie TVN24. To właściwie jedyna stacja jaką oglądam (nie słucham radia – mam włączony telewizor robiąc wszystko inne) w telewizji, czasem jakiś film na innym kanale. O 22 zaczęło się „Szkło kontaktowe”. Dziesięć minut później na „czerwonym pasku” pokazała się informacja „Ryszard Kapuściński nie żyje”. Panowie natychmiast przerwali temat, przestali wytykać politykom ich błędy i idiotyzmy. Porozmawiali chwilę o Kapuścińskim, Miecugow wspominał wywiad jaki zrobił do prowadzonego przez siebie programu „Inny punkt widzenia”. Przerwa na reklamę. Po przerwie krótki komentarz i zakończenie „Szkła…”, a stacja nadaje powtórzenie wywiadu. Niby proste, niby nic specjalnego. Ale moim zdaniem to jedno z piękniejszych zachowań na jakie mogła sobie pozwolić telewizja. I znakomita reakcja – 5-10 minut i zmieniamy ramówkę. Z to cenię TVN24, za to cenię dobrych dziennikarzy. Jutro rano będą gazety na czarno. Każdy portal internetowy o tym napisze, wszyscy będą wspominać, Onet standardowo wystawi „Księgę kondolencyjną” (świetny sposób na nie-zapychanie ogólnego forum). Ale klasy TVN24 w moich oczach nic nie pobije.

Jak to się robi? (z politykami)

Fri, 22 Dec 2006 17:41:28 +0000

Marcel Łoziński nakręcił film dokumentalny o produkowaniu polityków. I o tym, jak my – wyborcy – dajemy się tym produktom manipulować. Zaczyna się wszystko od castingu, jaki przeprowadził Piotr Tymochowicz w Zamku Królewskim. Casting miał na celu wybranie grupy ludzi, którzy wezmą udział w eksperymencie. Ten z kolei miał udowodnić, że „polityk, to tak samo dobry produkt jak płuczka do płukania protezy zębowej.”. I (niestety, właściwie) udowadnia. Najpierw grupa ludzi przechodzi proste szkolenie medialne – jak gestykulować, jak mówić do ludzi, jak „porywać tłumy”. Po teorii przychodzi czas na praktykę – demonstracja w sprawie ochrony praw pacjentów, protest przeciw wojnie w Iraku (telefon od Andrzeja Leppera do Tymochowicza, który na pytanie „co robisz?” odpowiada „właśnie jestem na demonstracji, którą sam zorganizowałem”). Po szkoleniu ogólnym (które jest w moim odczuciu bardzo ciekawe i zapewne wiele można się nauczyć – tylko, że jakoś nie wierzę w te manipulacyjne sztuczki z gestami; no nie biorą mnie i tyle) przychodzi czas na drugą część eksperymentu – tworzenie polityków i „obsadzanie nimi stanowisk” jak to się ładnie nazywa. W tym momencie część grupy się buntuje, wyczuwa fałsz i odchodzi. Pozostaje kilku najtrwalszych, najbardziej cynicznych i jednocześnie najmniej ukształtowanych politycznie. Znaczące są rozmowy z Jackiem Hugo Bader, dziennikarzem Wyborczej, który napisał reportaż o Piotrze Tymochowiczu i jego szkoleniach. Bader obnaża „kandydatów” z braku ich poglądów. „Jakie są twoje poglądy?”, pyta jednego z mężczyzn. „Centrowe”, odpowiada, ale nie wie jeszcze, czy chce być centroprawicą, czy centrolewicą. Próbował z SLD, chciał wejść do PiS-u albo PO, w końcu wylądował u “jedynego nieskompromitowanego lidera” (oczywiście wiadomo jakiego – w pewnym momencie filmu Tymochowicz tak manipuluje pozostałymi w „grze” uczestnikami, aby w końcu wylądowali w młodzieżówce Samoobrony). Warto zobaczyć ten film (zdziwiła mnie frekwencja – niedzielna pora obiadowa, film dokumentalny, a sala warszawskiego kina Muranów pełna). Warto nie tylko ze względu na opowiedzianą historię i obnażenie mechanizmów działania polityki (których inteligentny człowiek zapewne się domyśla), ale też dla kilku zdań (wypowiadanych przez samego Tymochowicza) typu „Ludzie są na poziomie imbecyla, a polityka jest chujowa”. Tymochowicz mówi to wprost, w tym momencie nie manipuluje, jest szczery. I mówi prawdę. A grupka jego uczniów w mik rozumie, że tak jest, że wystarczy być cynikiem i wykorzystać tą chujowość i imbecylizm. Kino parsknęło śmiechem… gogolowskim.

Google - Behind the screen

Sun, 16 Jul 2006 12:48:46 +0000

Za Wykop.pl znalazłem coś takiego - film o Google. Poniżej 5 kolejnych części:

a całość w AVI (jakieś 350mb) tutaj.

IV RP zbliża się!

Wed, 12 Jul 2006 19:25:11 +0000

Już Wirtualne Media oraz Onet o tym napisały, a ja powtórzę - Polsat zrezygnował z emisji zakupionego za 30 tys. dolarów serialu dokumentalnego tudzież reality-show o gejach w armii. Ponoć na wniosek telewidzów… A jak ja to widzę?

Przenajświętrza Krajowa Rada dała Polsatowi jasno do zrozumienia, że narobi smrodu i nałoży kary na stację, jeśli ta wyemituje ów serial. No szkoda tylko, że mówi się o protestach widzów, którzy jeszcze nie widzieli programu… No i program miał być po 23, więc w paśmie “rzeczy zakazanych” ;) Baaardzo dziwne. Dziwnie też związane ze zmianami w TVP - krótsza Panorama, zdjęcie z ramówki “Wielkiej Gry” (teleturniej od 1962 roku w telewizji! - nie żebym był fanem i oglądał, ale jednak to jakiś symbol i póki ma go kto prowadzić i są widzowie i chętni do udziału to powinien trwać w TV) i “Linii specjalnej”, propozycje “nie do odrzucenia” dla Moniki Olejnik czy też więcej programu Pospieszalskiego… Dziwnie, że mamy nowego premiera, brata bliźniaka prezydenta. Nie podoba mi się ten kraj, a raczej ludzie, którzy nim kierują.

Epic 2014

Fri, 23 Jun 2006 18:59:16 +0000

“In the year 2014, The New York Times has gone offline” “W 2014 New York Times zrezygnował z obecności w Internecie. Czwarta władza chyli się ku upadkowi.” - ośmiominutowy film-wizja tego, jak może wyglądać internet (ale chyba nie tylko internet…) za kilka lat, biorąc pod uwagę kierunki jakie wytycza trend web2.0. Do tego jeszcze to. Dla mnie momentami lekko przerażające, taki nieco orwellowski Wielki Brat… Swoją drogą - chyba jeszcze raz przeczytam “1984”, bo świat coraz bardziej przypomina mi tą wizję…

9 Songs

Sun, 18 Sep 2005 16:26:27 +0000

Dziewięć piosenek… może nawet więcej - nie liczyłem. W każdym razie w 9 songs poza takimi sobie piosenkami, całkiem niezłymi zdjęciami i dużą ilością nijakiego, ale za to pokazanego bardzo dosłownie seksu nic nie ma… Totalny nihilizm. Wszystko zamknięte w nieco ponad godzinnym dziele powstałym chyba tylko po to, żeby zaszokować owym dosłownym seksem. Zresztą - seks ów już chyba tak nie szokuje (przynajmniej mnie - prasa pisała nieco inaczej) - po Ostatnim tangu w Paryżu kilkadziesiąt już właściwie lat temu i Intymności kilka lat temu nic w kinie mnie nie zaskoczy. Przynajmniej w sferze pokazywania aktów seksualnych (bo wg mnie trudno nazwać to miłością)… Film, fabuła… a raczej jej brak. Jest sobie para, która poza spędzaniem czasu w łóżku i na koncertach nie ma innego życia. Ktoś z krytyków napisał w prasie, że on zaczynają się kochać, ale zaczynają od seksu - najpierw łóżko, potem być może uczucie. Chyba tak właśnie jest, chociaż nie bardzo można do tego dojść oglądając film. Mnie ten film wprowadził w dziwny nastrój - nastrój nihilizmu i nieobecności. Znudził mnie, ale nie zniesmaczył. Ot - normalne manewry łóżkowe pokazane na ekranie. Seks, kreseczka, koncert, zdjęcia Antarktydy, koncert, seks… taka mniej więcej kolejność ujęć. I nic poza tym! Żadnego sensownego dialogu, żadnej akcji, nawet żadnej zdrady czy morderstwa ;). Nic. Chociaż z drugiej strony - czasem właśnie tak to wszystko wygląda. Niestety.

Broken Flowers

Sun, 18 Sep 2005 16:24:02 +0000

Nowy film Jima Jarmuscha… jest jak typowy, doskonały film Jarmuscha. Wolno płynąca opowieść, specyficzny klimat i narracja. Świetna, choć banalna historia - ot, Don Jonhston (mój ulubiony - szczególnie po Między słowami - ostatnio Bill Murray) dostaje tajemniczy anonim, z którego dowiaduje się, że jest ojcem 19-letniego chłopca. Tylko kto jest matką? Bo Don od kobiet nie stroni(ł) całe życie… Przyjaciel Winston - domorosły detektyw - namawia Dona, aby pojechał na poszukiwanie autorki listu. Przygotowuje całą podróż i prawie wpycha Dona do samolotu. Co dalej? Trzeba zobaczyć. W każdym razie - dalej trochę różowego koloru, maszyny do pisania i kobiety - różne kobiety, ale coś kiedyś musiało je łączyć, skoro Don nimi się interesował. Przynajmniej tak sądzę - uważam bowiem, że jednak szuka się zawsze jakiegoś podobnego typu partnera. Ten film gdzieś w dalekim planie ukazuje jak ludzie się zmieniają z biegiem czasu i tym, co w życiu ich spotyka. Ale nie Don. Broken Flowers to nieco mniej typowe kino drogi. Droga zwykle prowadzi do przemiany bohatera. Nie tutaj, nie u Jarmuscha. Reżyser delektuje się opowiadaniem historyjki, a nie samą historią. Film jest znakomity - nieinwazyjnie wchodzi do głowy, nieco bawi, nieco zastanawia (świetna “dysputa” filozoficzna przy kanapkach na końcu filmu) ale przede wszystkim jest rozrywką, popisem prowadzenia opowieści dość banalnej, tak naprawdę.

Videodrome

Fri, 19 Aug 2005 07:51:47 +0000

Dokładnie pomiędzy 14 a 22 maja 1999 roku obejrzałem jakąś 1/4, może 1/3 filmu Videodrome Davida Cronenberga. Film był w polskiej telewizji, jakoś wieczorem, a ja standardowo zasnąłem podczas emisji. Skąd wiem, że było dokładnie tak, a co więcej - z tak precyzyjną dokładnością? Otóż właśnie na przestrzeni tego tygodnia zapisałem sobie w takim zeszycie (nazywam go “little blue book with my poems in” parafrazując słowa z “The Wall”) pomysł na opowiadanie, który podczas emisji “Videodrome” przyszedł mi do głowy. Odnalazłem to przed chwilą i… niestety pomysł jest niedokończony; urywa się dokładnie w tym miejscu, do którego pamiętam go od lat! Dlaczego nie napisałem tego opowiadania? Chyba dlatego, że pomysł zbiegł się z filmem w TV (szczerze mówiąc nie wiem co było pierwsze – podobnie miałem z Oczami szeroko zamkniętymi i nawet bardziej Equilibrium) i widząc film uznałem, że nie można popełniać plagiatu (choć swoją wersję „Choinki u Chrystusa” Dostojewskiego mam rozpracowaną do końca, tylko siąść i przepisać z głowy), a poza tym będzie to wtórne. Po tym przydługim wstępie należy się sedno sprawy: po co ten wstęp i ten wpis? Ano po to, że wreszcie, po przeszło sześciu latach (!) zobaczyłem „Videodrome” w całości. Nie byłoby plagiatu (…i dlatego nie zdradzam tutaj istoty tego pomysłu na tekst). Film - rewelacja (chociaż nie jest to arcydzieło - późniejszy eXistenZ znacznie lepszy). I co najgorsze - bardzo prawdopodobny w przyszłości. Świat przestał być tylko realny, namacalny. Poza realnością jest też ta wirtualna sfera - jeśli nie ma cię w TV bądź Internecie, to znaczy że nie ma cię wcale. Co więcej - sfera wirtualna wystarczy! Jeśli jesteś w TV i/lub Internecie to znaczy, że istniejesz na pewno w rzeczywistości. Jaka to blaga! Jedna wielka blaga! W takim razie można pokusić się o stwierdzenie, że wszystko można wykreować jedynie wirtualnie. Sądzę, że gdyby zjawił się ktoś kto zechciałby pokazać światu jak łatwo poddać społeczeństwo wirtualnej manipulacji (tj. manipulacja byłaby prawdziwa, ale odbywałaby się w całości jedynie w wirtualnym świecie) mógłby to bardzo łatwo osiągnąć. Wszystko jest kwestią kosztów. I precyzji oraz dobrej reżyserii. Załóżmy sytuację taką jak w Polsce w tym momencie: kampania przed wyborami prezydenckimi. Wymyślamy sobie fikcyjnego kandydata. Z mediami i wyborcami kontaktujemy się jedynie za pośrednictwem elektroniki: Internet oraz gotowe nagrania audio i video dostarczane redakcjom. Problemem mogłyby być akcje typu konferencje prasowe. Bo jestem przekonany, że wszelakie wiece można by obejść. Wystarczy sztab ludzi, jakiś fikcyjny (choć w tym momencie rozwoju techniki jeszcze jednak istniejący realnie) człowiek-kandydat, który użyczyłby swojej twarzy i głosu (niekoniecznie musi to być ta sama osoba) i odpowiednia promocja. Dużo promocji, dużo public relations i jeszcze więcej marketingu (głównie w sensie reklamy - billboardy, spoty telewizyjne i radiowe). Mogę iść o zakład, że odpowiedni program podparty odpowiednio medialnym (odpowiedni głos, wygląd, zachowanie, słowa, gesty i mimika) i wyszkolonym człowiekiem byłby w stanie zgromadzić 10-15% poparcia społeczeństwa. Skoro może istnieć bank (jakże wymagająca zaufania instytucja!) nie mający placówki to może też zaistnieć nieistniejący kandydat na prezydenta. Coś działającego w drugą stronę (świat wytworzony wokół nieświadomego człowieka) to The Truman Show. Sądzicie, że jest to tylko niemożliwa do realizacji (w tym momencie) fikcja filmowa?…

Nine Inch Nails - [WITH_TEETH]

Sat, 07 May 2005 21:05:14 +0000

Cudne! Miażdżące! Piękne w swym brudzie. Tak mogę określić nową płytę NIN - premiera była 2 maja, płytki słucham od jakiegoś tygodnia. Nigdy za Nailsami nie przepadałem, byli za głośni, za bardzo jazgotliwi. Ceniłem jednak “The Perfect Drug” z “Zagubionej…” czy też kilka innych znanych utworów (“Closer”, “Sin” czy “Burn” wykorzystany w “Urodzonych…” albo “Starfuckers, Inc.” z poprzedniej płyty). Ale nigdy nie przebrnąłem przez całą płytę - po prostu było to dla mnie za głośne i tyle. No, ale “With teeth” zacząłem poznawać właściwie od słuchania na słuchawkach - zupełnie inny odbiór niż moje nędzne głośniczki przypięte do komputera. Słychać każdy dźwięk, każdy brud, każdy szczegół całej tej układanki. I właśnie za te szczegóły i ich mnogość (jak to ktoś na grupie pl.rec.muzyka.rock stwierdził - nie ma gdzie już szpilki wetknąć) cenię tę płytkę. Momentami ściana dźwięku. Ale wcześniej coś jak nocna jazda samochodem pustą drogą przez gęsty las (znam takie miejsce - jadąc z Popielowa do Kup; kilkanaście kilometrów od Opola) . Coraz szybciej, na coraz większym gazie, chociaż tak na prawdę słychać tylko szum wiatru i silnika (mruczenie bardziej)… tak samo delikatnie jak w “Ridern on the Storm” Doorsów (mam na myśli wrażenie, a nie jakiekolwiek muzyczne porównania!). Tyle, że nagle wyrasta przed nami na owej drodze betonowy mur, w który wgniatamy się całym impetem. I za chwilę ponownie. I dalej, i szybiciej i na nowo z każdym kawałkiem. Są też piosenki. Po prostu piosenki, a to dość nietypowe dla Reznora… takie jak np. singlowy “The Hand That Feeds” czy “Only”. Mistrzostwo świata, trzeba posłuchać. Dzięki “With teeth” sięgnąłem po starsze płyty NIN. I nie żałuję. Już mnie uszy nie bolą.

Aviator

Sat, 05 Mar 2005 13:20:46 +0000

Kolejny film, wielki kandydat do Oscarów i chyba wielki przegrany (od lat właściwie) - Martin Scorsese i jego Aviator. Tym razem porażka totalna. O czym jest ten film? Czemu ma służyć? Jak napisałem na pl.rec.film:

“Zestawienie dość ładnych zdjęć, kilka scenek jedna za drugą, ale tak na prawdę - o co chodzi? No był bogaty gość, robił samoloty i filmy, obracał się w towarzystwie gwiazd i co z tego? Jak dla mnie - szkoda było taśmy… Myślałem, że Martin S. zrobi coś lepszego po “Gangach NY”, ale widocznie się przeliczyłem… I dobrze, że nie dostał tylu Oskarów ile by chciał.”

Piła

Sat, 05 Mar 2005 13:17:24 +0000

Ostatnio nadrabiałem zaległości filmowe. Filmów było kilka, szczerze mówiąc nie bardzo wszystkie pamiętam! Na pierwszy ogień pójdzie Piła. Film niczego sobie. Trochę chyba uprzedziłem się czytając przed obejrzeniem coś na sieci (głównie na pl.ref.film), ale to nie wszystko. Początek - jak z Cube, który bardzo lubię… Potem całkiem nieźle, ale mocno zalatując Se7en - też lubię… nawet bardziej. Są jednak w moim odczuciu filmy (i piosenki), których nie należy dotykać i wręcz obchodzić się z nimi jak ze świętym jajkiem. Połączenie Cube z Se7en - fajny pomysł, mógł być bardzo udany. Niestety - Piła w napięciu mnie nie trzymała, była momentami przewidywalna, na nogi nie powaliła. Zobaczyć jednak warto. Powiedzmy 6.5/10.

21 gramów

Wed, 19 Jan 2005 10:06:58 +0000

Robię sobie ostatnio co wieczór maraton filmowy. No… maraton to za dużo powiedziane - po jednym filmie dziennie (“wieczornie” właściwie). Przedwczoraj “Donnie Darko” w wersji reżyserskiej, wczoraj “21 gramów”. O ile pierwszy taki sobie (tym bardziej, że widziałem go już wcześniej kilka lat temu) o tyle drugi rewelacyjny. Żałuję, że nie załapałem się na seanse w kinie… Naomi Watts boska, piękna (nawet jak robi “grymaśne” miny albo dopiero co jest po przebudzeniu - no, ale to uroda kobiety dokładnie w moim typie) i rewelacyjna. Sean Penn jeszcze lepszy, tak samo Benicie Del Toro. Świetny film o życiu, śmierci, trochę o miłości i przede wszystkim o tym jaki ten świat jest mały i jak trudno czasami zrozumieć drugiego człowieka, szczególnie stojąc z boku i tylko przyglądając się jego życiu, nie znając całości. Gorąco polecam, powinien być w wypożyczalniach.

Marzyciel

Tue, 11 Jan 2005 22:58:57 +0000

Obejrzałem dwa dni temu “Finding Neverland” z Johnnym Deppem. Świetny film, polecam. Już jakieś 2 miesiące temu w “Talking Movies” na BBC o nim słyszałem i o tym, że bije rekordy w Ameryce, a Amerykanie są zachwyceni. Hmm… szczerze mówiąc dla mnie to żadna rekomendacja, wręcz przeciwnie. Ale coś mi mówiło, że warto film zobaczyć i kazało na niego czekać. Pewnie gdyby nie DivX to poszedłbym do kina (a do kina chodzę na bardzo wyselekcjonowane pozycje - tym bardziej, jak tak na prawdę nie mam ostatnio kiedy iść do kina). Film o powstawaniu “Piotrusia Pana”, ot co. Ma w sobię i konkret i magię - doskonale to wszystko łączy. Depp świetny. Gorąco polecam. W Polsce w kinach bodaj w lutym.

Pink Floyd nieznany - ciąg dalszy

Wed, 05 Jan 2005 18:09:18 +0000

Dzisiaj słucham kolejnej płyty z wymienianej wczoraj serii. Tym razem są to nagrania z czasów “The Wall” - mojej ulubionej płyty wszechczasów. Chociaż… to taka prosta płyta. Banalna muzycznie właściwie, jeśli porównać ją z “Ummagummą” czy “Saucerful Of Secrets”. Ale ja ją lubię, wręcz ubóstwiam. I wiem z czego to się bierze, tak na prawdę. Kiedy słuchałem jej pierwszy raz chyba mnie znudziła (to było lata temu, jeszcze pewnie w liceum) - to w końcu dwa krążki; masa czasu! ;) Potem długo nic - no płytka jak płytka, była sobie gdzieś i tyle. Oczywiście znałem “Another brick in the wall, part 2”, nieco mniej konarzyłem “Comfortably Numb”. Aż pewnego dnia się przekonałem. I bardziej, i bardziej. Potem przeczytałem wreszcie teksty (po polsku) - to było moje życie! Jak miałem jej nie pokochać, skoro to o mnie? Też miałem “little black book with my poems in”, też miałem czasem “One of my turns”. Zobaczyłem film Alana Parkera po kilku latach… Zachwycił mnie. Muzykę i piosenki znałem już na pamięć, więc oglądając mogłem sobie śpiewać pod nosem. Jakiś czas potem rozstałem się z Moniką. Jej ten film nie pociągał, a album - no kolejny album. Nie podzielała mojego entuzjazmu i moich emocji. Ale kiedy się z nią rozstałem jeszcze bardziej utożsamiłem się z filmem, a co za tym idzie - z muzyką. Od tamtej pory do “One of my turns” doszło kilka sąsiednich nagrań. I tak w tym momencie (niezmiennie od kilku lat) najbardziej fascynuje mnie “druga strona pierwszego krążka” (eh… zdobyć kiedyś “The Wall” na czarnej płycie; no - ale wpierw jakiś sprzęt odtwarzający winyle) Po co to wszystko teraz? Chyba dlatego, że nachodzi mnie czas samotności. Czucia tej samotności, bo samotny jestem od kilku(nastu?) miesięcy. Czasem czuję to mocniej, czasem o tym zapominam. Od 2-3 dni zaczęło mi to przeszkadzać… a zbieg okoliczności sprawił, że słucham piosenek z płyty o samotności właśnie. “Niech mnie ktoś przytuli!” ;-)